Саъдий айтади: «Соҳилда бир обидни кўрдим. Қоплон ҳужумига дучор бўлган, ҳеч қандай дори кор қилмаётган эди. Қачондан бери шу ярадан азоб чекар, бироқ нолимас, ҳар нафасида шукр қилар ва бундай дерди: “Аллоҳга ҳамдлар бўлсин, маъсиятга эмас, мусибатга учрадим».
 
Дўстларга тавсия этиш
2017 йил 29 сентябрда эълон қилинган  91 марта кўрилган